5 Eylül 2010 Pazar

Belki...

Hani bazen başını öne eğersin sonra ellerin cebinde rüzgara karşı yürürsün. Belki de için için insanların seni izlediğini ve seni merak ettiklerini düşlersin. Belki bir sevgili hayali kurarsın belki yaşanmış güzel bir ân aklına gelir ve hafiten buruk bir tebessüm edersin. Ne düşünüyorsan düşün, sanki olması gerektiğinden daha bir anlamlıdır. Sanki o ân kendi içinde senden büyük senden daha önemli bir şeylerin olduğunu hissedersin. Anlamlandıramazsın. Bu seni huzurlu kılar. Tüm bu keşmekeşin içinde kimsenin görmediği bir hazine bulmuş gibisindir. Ama ne yazık ki bu ân geçicidir. Bunu bilirsin. Buna üzülürsün. Ama bir yandan da böyle olması gerektiğini bilirsin. İçini kaplayan o huzur ile günlük hayatı yaşamak imkansızdır. Bu huzur sadece belli ânlarda gelecek ve sana sadece o ânı kaçırmamak kalacaktır.9/3/2007

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder