5 Eylül 2010 Pazar

Ben

Bana 2 seçenek sunuldu:"Zor bir soru mu istersin yoksa kolay bir cevap mı?"Ben zor soruyu tercih ettim.Öyle bir soru ki,beni insanlara karşı umarsızlaştırdı,her gece beynimin içini yiyen bir kurt yarattı.Felesefe kitaplarında cevap aradığımda soruma sadece yenileri eklendi.Kusura bakmayın ama ben sizinle aynı hayatı yaşamıyorum!"

İğne:Bana çok fazla şey sunuldu.Kimselerin düşünmediği ve hissetmediği yepyeni bir dünya görüşü verildi."Sen bu hayattan ne anladın?" sorusunu saçma bulurken birden bunu her duyduğumda kalbim sızlar gözüm buğulanır oldu.Ama sanırım gönül beyinden hızlı gelişti."Kendisi ile yalan yaradanı ile gerçek" bu hayatı yaşarken hissettiklerimi yorumlamam için daha fazla kendimi geliştirmem ve sözcüklere dökebilmem için okumam,okumam gerekliydi.Ama okumak bana ızdırap verir oldu.Olması gerekeni bilmek zor bir şeydi.Okudukça günlük hayatı yaşamam zorlaştı...O yüzden bir şekilde kitap okuyamaz oldum.Bunun nedenlerinden birisi de belki de hayatım boyunca çalışmadan bir şeyleri elde etmiş olmamdır.
Çuvaldız:Senin ise hiç "acabaların" olmadı.Bal kavanozunu dışardan yalamaya devam etmeyi tercih ettin.Sürekli olarak değişmen yönünde işaretler çıksa da karşında bunları şu anki durumunu bozacak şeyler olarak gördün ve görmezden geldin.En büyük dayanağın da "herkes böyle" oldu.Halbuki bir yandan "herkes böyle" derken bir yandan da sürekli "ben farklıyım" mesajı vermeye çalıştın.Gerçi bu hayatta yaşadığın çelişkilerden belki de en masum olanlardan biriydi.Senin okudukların ise sana sadece küstahlık kattı.Okudukça geceleri gözüne uyku girmemesi gerekirken sen okudukça insanlardan üstün olduğun varsayımı ile daha rahat yatar oldun.Sana iyi geceler...29/12/2006

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder