5 Eylül 2010 Pazar

Bu hisle ölmeyi dilerdim...

Nerde hata yaptım? Daha iyi olabilecekken neden olmadı? Kadere teslimiyetle sorumluluklarımı yerine getirmemiş olmanın, belki de layık olamamanın korkusunun arasında kaldım. Ödediğim bedel ettiğim isyan ve hayatım… Olması gereken yaşanıyor buna eminim. Ama daha fazla ne yapabilirdim düşüncesi beni üzüyor. Doluyorum, doluyorum… Ağlayarak boşalana kadar doluyorum. Ama ağlarken bile bir utanç duyuyorum. “Bitecek… Ağlamam bitecek ve ben bu hissin olmadığı o günlük yaşama geri döneceğim.” Bunu düşününce sanki yaşadığım bu kutsal ana ihanet edecekmişim gibi geliyor.

Bu hisle ölmeyi dilerdim...13/2/2007

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder