5 Eylül 2010 Pazar

Hayat Üstüne


Zenginlik,zeka,akıllı olmak,bilgili olmak,iyi bir eğitim görmek,çok düşünmek,huzur bulmak,mutlu olmak,farkında olmak,Sevmek sevilmek....

Nedir fark yaratan?İlahi adalete kayıtsız şartsız inanan biri olarak tüm insanlığı düşündüğümde yukarda sayılanların herkeste farklı farklı olduğunu gördüm.Peki bu durum ilahi adaletin varolmadığının ispatı mıydı?Yoksa sokaktaki adamın tabiri ile "bu hayat adil" değil miydi?Hayat dediği kendinden ve O'ndan başka neyse?

İyi bir eğitim almış insanı düşündüm...Ailesi zengin,sevgi dolu,kendisi güzel-yakışılı her neyse...İnsanlara kibar...Tüm sahip oldukları onu şımartmamış...İyi bir insan...Bunu karşısında sakat doğmuş bir fakir...Kör,topal,sağır ... Ezilmiş horlanmış.İnsanlığa ve hayata nefretle bakan...

Zeki ve düşünen bir insan düşündüm...Kültürlü...Okuyan, sorgulayan, arayış içinde olan...Hayata dair sözü olan...Buna karşılık evini geçindirme derdine düşmüş, hayat denilince aklına yalnızcayemek içmek ve uyumak gelen bir insan düşündüm...

İnsanlara karşı sevecen bir insan düşündüm sonra...Olumlu...Herkese ayrı ayrı değer veren...Seven,sevilen...Buna karşılık huysuz , sürekli şikayet eden , kompleksleri içinde boğulmuş bir insan...

Geçmişte yaşamış bir kadın aklıma geliyor...Değer verilmemiş, bir mal gibi muamele görmüş...Düşünmesi ve kendine ait kararları olması engellenmiş...Sürekli ezilmiş...VE de günümüzde yaşayan geçmişe göre daha özgür ve kendi ayakları üzerinde duran bir kadın....Fikri olan...


Aklıma başka bir çok örnek geliyor ama başka yere çekilir kaygısı ile yazmıyorum...


Yaşamış ve yaşayacak olan tüm insanları ilahi adalet karşısında eşit kılacak, zaten kalben inandığım o ilahi adaleti beynimle tasdik ettirecek olan şey neydi?

İnsan ne arar?Biz burda neyi bekliyoruz sizce?BEnce en başta yazdığım kriterlerin de ötesinde bir şeyi arıyoruz...O arayış, daha doğrusu eksikliğini hissettiğimiz o şey bizi eşit kılıyor.Zenginin,fakirin,güzelin,çirkinin,sakatın,ezilenin,sevilenin herkesin...Tüm insanların, bu sahip olduklarının ve olamadıklarının dışında bir şey aradığını ve o şeyin eksiklğini hissettiğini düşünüyorum...Anlam veremediği...Hep derim kendime...Hayalinden daha güzel bir gerçek tanımadım...Hayal ettiklerime kavuştuğumda susamış bir insanın tuzlu su içmesi gibi daha fazlasını istedim...İstedik...Kendinize sorun?İstemediniz mi?İstemiyor musnuz?

Görünenin ötesi isterim, sonsuz olana inanır,sonsuz olan için yaşarım dedim...Aslında kafamda benim de belli bir şey yok...Algılayamıyorsun ki...Sadece hissediyorsun...Herkes, tüm insanlık hissediyor...SAdece bu hissi başka şeylere vuruyor...BAşka manalar bindiriyor üstüne...Bunu yapmakta da haklı...Başkı şansı yok ki...Algılayamıyor...Hissediyor ama algılayamıyor...Yaşamış ve yaşayaak tüm insanları ilahi adalet önünde eşit kılacak olan his...Köyde bahçe çapalayan bir kadının da, bir eskimonun da,bir üniveersite öğrencisinin de,bir filozofun da hissettiği...

Hayat çözülmüyor...Bunu anladım...ASıl önemlisi çözmemiz de gerekmiyor...Eksikliğini duyduğumuz o şeye biz yok olunca kavuşacağız...Al sana hayat!


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder